Materiały partnera
Regranulaty, czyli surowce pozyskiwane z recyklingu tworzyw sztucznych wciąż budzą wątpliwości co do ich jakości. Panuje powszechne przekonanie, że tego typu materiał jest gorszy ze względu na jego pochodzenie. Sprawdź więc, od czego tak naprawdę zależy jakość regranulatów tworzyw sztucznych.
Regranulat to tworzywo sztuczne powstające w wyniku recyklingu. W praktyce oznacza to, że produkty wykonane wcześniej z surowców pierwotnych, po zakończeniu swojego cyklu życia, są zbierane i poddawane dalszemu przetwarzaniu. Materiał trafia do sortowania i oczyszczania, a następnie jest przekształcany w formę nadającą się do ponownego użycia, na przykład w procesie wtrysku lub wytłaczania.
Dzięki temu nie jest on odpadem ani materiałem „drugiej kategorii”, lecz pełnoprawnym surowcem, który może ponownie trafić do procesu produkcyjnego i zostać wykorzystany w nowych wyrobach. Jego zastosowanie pozwala ograniczyć zużycie tworzyw pierwotnych, często bez kompromisów w zakresie jakości produktów gotowych oraz powtarzalności procesu.
Powszechnie panujące przekonanie o niskiej jakości regranulatów wynika z technologii recyklingu stosowanych kilkanaście lat temu, które dopiero się rozwijały i były znacznie mniej precyzyjne. Często brakowało wówczas skutecznej kontroli jakości, co przekładało się na słabe parametry materiału trafiającego na rynek.
Obecnie technologie recyklingu tworzyw sztucznych są jednak o wiele bardziej zaawansowane. Dzięki temu aktualnie dostępny na rynku regranulat nie ma nic wspólnego z jego wariantami sprzed nawet kilku lat.
Na jakość, jaką mają regranulaty tworzyw sztucznych, nie wpływa sam fakt tego, że powstają z recyklatów. Zależy ona od wielu elementów związanych z procesem ich produkcji. Po pierwsze znaczenie ma surowiec wejściowy – im lepiej dobrany, tym stabilniejszy efekt. Po drugie istotne są procesy jego czyszczenia oraz sortowania. Trzecim elementem jest sposób przetworzenia surowca, a czwartym – kontrola gotowego materiału.
Dzięki tym wszystkim elementom współczesny regranulat nie jest przypadkową mieszanką recyklingowanych tworzyw sztucznych a surowcem o stabilnych i powtarzalnych parametrach.
Możliwość uzyskania konkretnej barwy zależy jednak od rodzaju wsadu oraz jego jednorodności. W przypadku materiału o spójnym kolorze (np. czarnego) lub wsadu transparentnego, po zastosowaniu odpowiedniego barwnika można osiągnąć bardzo zbliżony, a w niektórych przypadkach nawet identyczny efekt kolorystyczny. Największym wyzwaniem pozostaje natomiast zachowanie pełnej powtarzalności koloru przy zróżnicowanym wsadzie.
W wielu zastosowaniach regranulat może z powodzeniem zastąpić surowce pierwotne, przynosząc oszczędności w trakcie procesu produkcyjnego. Doskonale sprawdza się między innymi do wytwarzania skrzynek transportowych, koszy, mebli ogrodowych czy obudów urządzeń elektronicznych. Tego typu produkty powstające z regranulatów zachowują swoje funkcje użytkowe. Ewentualne różnice, jakie pojawiają się między nimi a wariantami z pierwotnych tworzyw sztucznych, mają zwykle charakter wizualny – różnią się na przykład odcieniem koloru, co nie wpływa na ich parametry użytkowe.
Różnice w jakości materiałów dostępnych obecnie na rynku wynikają przede wszystkim z tego, że nie każdy producent pracuje według tych samych zasad. Odmienne standardy, różny poziom kontroli oraz inne podejście do powtarzalności partii przekładają się na końcowy efekt. Dlatego przy wyborze regranulatu warto zwrócić uwagę, czy dostawca dba o stabilność parametrów użytkowych oferowanego surowca. Przykładem takiej firmy jest dystrybutor tworzyw sztucznych HillTrade, który współpracuje wyłącznie ze sprawdzonymi producentami i zapewnia powtarzalną jakość każdej partii, ułatwiając planowanie procesów produkcyjnych.
Regranulat nie jest z definicji gorszym surowcem. Jeśli szwankuje jego jakość, zazwyczaj problemem jest proces uzyskiwania go, a nie to, że pochodzi z recyklingowanych tworzyw sztucznych. Jednak dobrze przygotowany materiał może być pełnowartościowym surowcem niewpływającym na tempo procesów produkcyjnych i parametry użytkowe wytwarzanych z niego produktów.
