Sochaczewianin objechał Polskę dookoła: nie Wawel, a lasy i bezdroża

Nie wybiera autostrad, nie goni za najbardziej popularnymi atrakcjami i nie potrzebuje luksusowego hotelu. Robert Kotecki z Sochaczewa od kilku lat spędza urlopy, podróżując samochodem i nocując w miejscach, które często trudno znaleźć w przewodnikach. Jego największym projektem było objechanie Polski wzdłuż granic. Zajęło mu to trzy lata. O podróżach, fotografii, vanlife, niezwykłych miejscach i przygodach opowiedział w naszym cyklu "Zajarani".

Dla jednych urlop oznacza hotel, plażę i dokładnie zaplanowany harmonogram. Dla innych – ruszenie przed siebie bez sztywnego planu i sprawdzenie, co znajduje się za kolejnym zakrętem. Robert Kotecki zdecydowanie należy do tej drugiej grupy.

Sochaczewianin jest miłośnikiem podróży, fotografii, dobrej muzyki i książek, a przede wszystkim odkrywania miejsc, które niekoniecznie pojawiają się na pierwszych stronach turystycznych przewodników.

Jego ostatnim dużym projektem było objechanie Polski dookoła, możliwie blisko granic państwa. Nie zrobił tego jednak podczas jednej wyprawy. Całość podzielił na trzy urlopy.

Wszystko zaczęło się od nocowania w samochodzie

Jak nam opowiadał, jego przygoda z tego rodzaju podróżowaniem zaczęła się kilka lat temu.

Zacząłem od kilku lat temu od wyjazdów samochodem, noclegi na dziko, spanie w bagażniku. Dziwnie brzmi, ale taki był początek -

– wspominał Robert Kotecki.

Dopiero później dowiedział się, że sposób podróżowania, który spontanicznie wybrał, ma swoją nazwę – vanlife.

Nie oznacza to jednak koniecznie podróżowania dużym kamperem. Robert spotykał osoby, które nocowały w zwykłych samochodach – kombi czy nawet sedanach. Dla niego najważniejsza jest przede wszystkim niezależność.

Nie ma to znaczenia. Po prostu wolność. Wolność spania u siebie, w swoim aucie. Niekrępujące, nieograniczające w żaden sposób ciebie i innych -

– mówił.

Z czasem samochodowe wyprawy przerodziły się w znacznie większy pomysł.

Najpierw Śniardwy, później cała Polska

Pierwsze wyjazdy były po części powrotem do miejsc, które nasz rozmówca już wcześniej odwiedzał. Były Mazury, Kaszuby i Hel. Później pojawił się pomysł objechania dookoła jeziora Śniardwy.

Wtedy wpadłem na pomysł, żeby objechać Śniardwy dookoła. Kolejnego roku to zrobiłem. Później stwierdziłem, że skoro objechałem Śniardwy, to objadę i Polskę -

– opowiadał.

Tak narodził się projekt, który ostatecznie trwał trzy lata.

Każdego roku Robert Kotecki przeznaczał na wyprawę około dwóch-trzech tygodni. Najpierw przejechał południowo-zachodnią i południową część kraju, kierując się na wschód. W kolejnym etapie dotarł dalej na wschód i północ, a podczas tegorocznej wyprawy dokończył północną i zachodnią część trasy.

Pętlę zamknął w Wałbrzychu, czyli w miejscu, z którego rozpoczynał swoją niezwykłą podróż.

Tysiące miejsc na liście

Co ciekawe, zakończenie podróży dookoła Polski wcale nie oznacza końca podróżniczych planów Sochaczewianina .Wręcz przeciwnie. Na jego własnej mapie znajduje się bowiem ogromna liczba miejsc, które chciałby zobaczyć.

Mapka, którą sobie stworzyłem z zaznaczonymi miejscami  to jest około 7–8 tysięcy miejsc do odwiedzenia -

– zdradził.

Skąd czerpie inspiracje? Czasami z Internetu, czasami od znajomych, a czasami wystarczy przypadkowo dostrzeżony punkt na mapie i właśnie przypadek jest jednym z najważniejszych elementów jego podróży.

Nieoczywiste miejsca zamiast turystycznych hitów

Robert nie jest typowym turystą, który odhacza najpopularniejsze atrakcje. Wręcz przeciwnie – świadomie ich unika.

Zwiedzam miejsca nieoczywiste -

– podkreślał.

Szczególnie interesują go miejsca, którym grozi zniknięcie. To mogą być stare ruiny, opuszczone budynki czy pozostałości dawnej architektury.

Miejscami nieoczywistymi są na przykład jakieś ruiny, których za rok, za dwa może ich już w ogóle nie być. Ja robię im zdjęcie, wrzucam to u siebie, na swoją stronę, z tą myślą, że może być to jedno z ostatnich zdjęć, które zrobiłem temu obiektowi -

– opowiadał.

Dlatego na jego liście niekoniecznie znajdziemy wszystkie najbardziej znane polskie zabytki.

Omijam miejsca znane, na które jak to się mówi obejrzeć jest "must have". To akurat mnie interesuje najmniej -

– mówił.

Jednym z żartobliwych przykładów jest Wawel.

Powiedziałem sobie, że kiedyś nie pojadę na Wawel. Taka ciekawostka -

– przyznał.

Uznałem, że nie jestem wszyscy -

– odpowiedział z uśmiechem.

Trasa? Jest plan, ale równie ważna jest improwizacja

Podróżowanie wzdłuż granic Polski mogłoby sugerować bardzo szczegółowy plan. W przypadku Roberta jest jednak zupełnie inaczej. Owszem, ma mapę i zaznaczone punkty, ale nie wyznacza sobie sztywnej trasy.

To nie jest tak, że ja mam sztywną trasę wyznaczoną. Po prostu ruszając w trasę, znajduję sobie miejsce do noclegu -

– tłumaczył.

Dopiero wtedy sprawdza, co ciekawego znajduje się w okolicy. Często okazuje się, że zamiast zaplanowanych 30 kilometrów robi się ich 80, 120 albo więcej.

Mając do przejechania 30 kilometrów, robię pętlę 80, 120 kilometrów, odwiedzając coraz to nowe miejscowości i oglądając nowe rzeczy -

– opowiadał.

Tak było chociażby wtedy, gdy po odwiedzeniu jednej z ruin pałacu zauważył na mapie informację o wyjątkowej kolekcji fragmentów muru berlińskiego.

„Nie ufajcie do końca nawigacji”

Podróżowanie blisko granicy ma jednak swoją cenę, nasz gość przekonał się o tym wielokrotnie. Jedną z jego zasad jest dziś ostrożność wobec wskazań samochodowej nawigacji.

Nie ufajcie do końca nawigacji samochodowej -

– przestrzegał z lekkim rozbawieniem.

Jedna z przygód wydarzyła się na Żuławach. Najpierw była droga asfaltowa, później betonowe płyty, a następnie droga polna. W pewnym momencie samochód znalazł się w miejscu, w którym dalsza jazda mogła skończyć się zakopaniem. Po jednej stronie był rów z wodą, po drugiej chaszcze. Rozwiązanie? Półtora kilometra jazdy na wstecznym.

Podobna sytuacja wydarzyła się na Pomorzu. Robert chciał dotrzeć do pałacu. Początkowo prowadził go piękny asfalt, potem bruk, następnie szuter, a ostatecznie zwykła polna droga.

Kiedy dalsza jazda okazała się niemożliwa, musiał się cofnąć około 700 metrów.

Trochę czasem trzeba kombinować -

– podsumował.

W podróży nie chodzi tylko o zwiedzanie

Mimo takich przygód Kotecki przekonuje, że podróżowanie samochodem i nocowanie na dziko daje mu przede wszystkim poczucie wolności. Jest jeszcze jedna korzyść – możliwość odcięcia się od technologii. Podróżując w pobliżu granicy, wielokrotnie traci zasięg telefonu. Zamiast kolejnych powiadomień i mediów społecznościowych pojawia się cisza.

Jest to forma odpoczynku od technologii -

– mówił.

Kiedy przychodzi wieczór szuka on miejsca blisko natury. Najchętniej nad jeziorem, rzeką albo w lesie.

Śpię gdzieś tam nad brzegiem jezior, rzek bądź w środku lasu. To obcowanie z naturą. Wiadomo, przed zaśnięciem spoglądasz w niebo, widzisz nad sobą całą masę gwiazd, ta cisza, odgłosy natury, zwierzęta, szum wiatru, szum wody. Jest to uspokajające, wyciszające i da się odpocząć

– opowiadał redakcji tusochaczew.pl.

Jest jeszcze jeden kompan podróży. Minionek

Osoby obserwujące podróże Roberta mogą zauważyć na jego zdjęciach charakterystycznego bohatera – Minionka. Nie jest to przypadek. Nasz rozmówca prowadzi fanpage „Robert & Minion Adventure”, a żółta postać pojawia się również w jego samochodzie i na fotografiach. Skąd pomysł?

Sochaczewianin wcześniej miał niewielką figurkę Minionka, która pojawiała się na jego zdjęciach. Po pewnym czasie znalazł większą figurkę i zabiera ją ze sobą w podróże.

Czasami służy mi jako obiekt, jako model przy fotografii -

– wyjaśniał.

Jak sam przyznaje, Minionek ma również drugie znaczenie.

Facet nie dorasta. Podobno. Tylko zmienia zabawki -

– żartował.

Uwielbiam bajkę Minionki, polecam każdemu dorosłemu obejrzeć, kto nie oglądał. Świetna zabawa.

„Nie jestem fotografem. Jestem łowcą kadrów”

Podróże i fotografia w przypadku Roberta są ze sobą mocno związane. Sam jednak nie nazywa siebie fotografem.

 Nie napisałem nigdy o sobie, że jestem fotografem. Jestem łowcą kadrów -

– podkreślał.

Nie chodzi mu o idealnie zaplanowane zdjęcie. Częściej decyduje spontaniczność.

Jak podchodzę do fotografii? Jak do całego swojego życia – na spontanie –

mówił.

Jeżeli coś go zainteresuje, po prostu wyciąga aparat i robi zdjęcie. Choć nie nazywa siebie profesjonalnym fotografem, ma już na swoim koncie kilka interesujących osiągnięć. Jego prace były prezentowane podczas wystawy fotograficznej w Pałacu w Sannikach. Jedno ze zdjęć znalazło się również w kalendarzu Muzeum Katyńskiego, a inne trafiły na pocztówki i do przewodnika tej placówki.

To dla niego jednak nie powód, aby zmieniać sposób patrzenia na fotografię.

Polska na cztery części. Podróż jeszcze się nie kończy

Choć najważniejsze podróżnicze marzenie – objechanie Polski wzdłuż granic – zostało zrealizowane, podróżnik nie zamierza odkładać mapy. Wręcz przeciwnie. Jego plan na kolejne lata to podzielenie Polski na cztery części i stopniowe eksplorowanie kolejnych regionów.

– Polska sama w sobie jest na tyle ciekawa, że nie ma potrzeby wyjeżdżać gdzieś dalej, żeby obejrzeć coś fajnego -

– przekonywał.

Lista miejsc do odwiedzenia jest ogromna, a nowe punkty cały czas się na niej pojawiają. Podczas tegorocznego wyjazdu Robert odwiedził m.in. Warmię, Mazury, Pomorze, Pomorze Zachodnie, Lubuskie i Dolny Śląsk, a wracając, zaliczył jeszcze Wielkopolskę i województwo łódzkie. W przyszłości chciałby również odwiedzić wszystkie polskie powiaty.

„Ruszajcie ku przygodzie”

Robert Kotecki objechał Polskę dookoła, ale wygląda na to, że jego podróż dopiero się rozpędza. Teraz przed nim kolejne tysiące kilometrów, tysiące zaznaczonych na mapie miejsc i – jak można przypuszczać – jeszcze wiele historii, które wydarzą się zupełnie przypadkiem. Czasem wystarczy zatem samochód, aparat, trochę wolnego czasu i decyzja: ruszam.

Artykuł na podstawie audycji "Zajarani" wyemitowanej na antenie Radia Sochaczew. Całej rozmowy posłuchacie:

TUTAJ