Nie żyje ksiądz prałat Tadeusz Jaworski, duszpasterz z powołania, wielki przyjaciel Kampinoskiego Parku Narodowego, niezłomny strażnik pamięci narodowej. Przez 25 lat był rektorem Cmentarza Mauzoleum Muzeum - Miejsce Pamięci Palmiry. To dzięki jego zaangażowaniu każdego roku w Palmirach odbywały się podniosłe uroczystości patriotyczno – religijne.  To ksiądz Tadeusz wspólnie z ówczesnym dyrektorem KPN Jerzym Misiakiem był inicjatorem historycznej wizyty prymasa Polski Józefa Glempa w Kampinoskim Parku Narodowym. Dzięki jego determinacji powstało Sanktuarium Matki Bożej Radosnej Opiekunki Przyrody w Secyminie - Nowinach. Wierzył, że kontakt z naturą uszlachetnia człowieka.

Kampinoski Park Narodowy w pięknych słowach żegna księdza prałata Tadeusza Jaworskiego:

Z żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci księdza prałata Tadeusza Jaworskiego. Odszedł wieloletni, wierny Przyjaciel Kampinoskiego Parku Narodowego, duszpasterz o wielkim sercu i niezłomny strażnik pamięci narodowej.

​Przez ponad ćwierć wieku Ksiądz Prałat pełnił misję Rektora Cmentarza Mauzoleum Muzeum - Miejsce Pamięci Palmiry. W cieniu kampinoskich sosen, z oddaniem sprawował pieczę nad jednym z najważniejszych miejsc na mapie polskiej martyrologii. To była wieloletnia, oddana służba płynąca z serca.

​To dzięki zaangażowaniu ks. Tadeusza i sercu włożonemu w to miejsce, każdego roku na cmentarzu w Palmirach odbywały się podniosłe uroczystości patriotyczno-religijne, które gromadziły tysiące osób pragnących oddać hołd poległym. Ksiądz Tadeusz dbał, by pamięć o bohaterach Puszczy Kampinoskiej nigdy nie wygasła, łącząc pokolenia w modlitwie i zadumie. Za tę niestrudzoną postawę został uhonorowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej".

​W historii KPN zapisał się jako budowniczy mostów między światem przyrody a sferą ducha. Wspólnie z ówczesnym dyrektorem KPN, Jerzym Misiakiem, był inicjatorem i współorganizatorem pierwszej, historycznej wizyty Prymasa Polski Józefa Glempa w Kampinoskim Parku Narodowym.

​Jego miłość do natury znalazła swój najpiękniejszy wyraz w sercu Puszczy – to z Jego determinacji powstało Sanktuarium Matki Bożej Radosnej Opiekunki Przyrody w Secyminie-Nowinach. Wierzył, że kontakt z naturą uszlachetnia człowieka. ​Do samego końca pozostał oddany sprawom przyrody i bliźniego. Jako kapelan strażaków, budowniczy kościoła w Passie i duszpasterz w Błoniu, zawsze znajdował czas na rozmowę o lesie, o ochronie tego dziedzictwa, które zostawiamy przyszłym pokoleniom.

​Księże Prałacie - dziękujemy. Za to, że przez lata uczyłeś, jak z szacunkiem pochylać głowę zarówno nad mogiłą bohatera, jak i nad najmniejszym puszczańskim kwiatem.

​Odpoczywaj w pokoju!

Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się w kościele Narodzenia Pańskiego w Błoniu, w sobotę 18 kwietnia o godz. 11.00. Po nich nastąpi przewiezienie ciała na cmentarz w Secyminie – ukochanym miejscu ks. Tadeusza, w którym zbudował Sanktuarium Matki Bożej Radosnej Opiekunki Przyrody oraz cmentarz parafialny, na którym chciał być pochowany.