Sochaczewski Jelcz wśród legend polskiej komunikacji. Wyjątkowy zlot we Wrocławiu

kto placi za te zabawy?

To były fajne autobusy z sentymentem patrze na ten obrazek. Nawet na chwilę obecna swoim wyglądem nie straszą i warto by było pomyśleć czy nie można by było zacząć produkcji w tej linii pojazdów. Oczywiście jakies mechaniczne sprawy do ulepszenia ale ten autobus jest ładny z wyglądu no i to ,, Jelcz,,

Piękny zabytkowy Jelcz, ale warto przypomnieć, że za jego historią kryje się historia człowieka, o której zapewne niewiele osób wie. Ten autobus jest ostatnim dziełem pracownika który przez lata współtworzył zaplecze techniczne zakładu. Jeden z pierwszych mechaników jeszcze z czasów PGKiM, człowiek oddany swojej pracy, którego codzienny trud i doświadczenie nie zawsze spotykały się z należytym szacunkiem. Odszedł na tamten świat, ale wraz z nim nie powinna odejść zapomnienie to co pozostawił po sobie. Szczególnie smutne jest to, że człowiek wykonujący ciężką, nieocenioną pracę miał doświadczać poniżającego traktowania ze strony przełożonych, przy milczeniu i braku zdecydowanej reakcji związków zawodowych. Dlatego uważa się , że ten Jelcz powinien otrzymać imię swojego ostatniego twórcy ,, Troszkowy" Niech będzie to coś więcej niż nazwa zabytkowego autobusu. Niech będzie symbolem pamięci, szacunku i hołdu dla człowieka pracy, którego wkład w historię zakładu zasługuje na uznanie, Bo zakład pracy to nie tylko dyrektorzy, kierownicy i kolorowe stanowiska. To przede wszystkim ludzie, którzy przez dziesięciolecia własnymi rękami budowali jego historię . Człowiek powinien mieć prawo odejść z pracy z godnością, a nie dopiero po śmierci doczekać się szacunku.

Piękny zabytkowy Jelcz, ale warto przypomnieć, że za jego historią kryje się historia człowieka, o której zapewne niewiele osób wie. Ten autobus jest ostatnim dziełem pracownika który przez lata współtworzył zaplecze techniczne zakładu. Jeden z pierwszych mechaników jeszcze z czasów PGKiM, człowiek oddany swojej pracy, którego codzienny trud i doświadczenie nie zawsze spotykały się z należytym szacunkiem. Odszedł na tamten świat, ale wraz z nim nie powinna odejść zapomnienie to co pozostawił po sobie. Szczególnie smutne jest to, że człowiek wykonujący ciężką, nieocenioną pracę miał doświadczać poniżającego traktowania ze strony przełożonych, przy milczeniu i braku zdecydowanej reakcji związków zawodowych. Dlatego uważa się , że ten Jelcz powinien otrzymać imię swojego ostatniego twórcy ,, Troszkowy" Niech będzie to coś więcej niż nazwa zabytkowego autobusu. Niech będzie symbolem pamięci, szacunku i hołdu dla człowieka pracy, którego wkład w historię zakładu zasługuje na uznanie, Bo zakład pracy to nie tylko dyrektorzy, kierownicy i kolorowe stanowiska. To przede wszystkim ludzie, którzy przez dziesięciolecia własnymi rękami budowali jego historię . Człowiek powinien mieć prawo odejść z pracy z godnością, a nie dopiero po śmierci doczekać się szacunku.

Na zdjęciach każdy może zobaczyć, gdzie znajduje się sochaczewski Jelcz. Warto jednak zaznaczyć pytanie dlaczego historię tego autobusu reprezentuje dziś kierowca, który - jak można przypuszczać- nie ma zbyt długiego stażu w ZKM. a zabrakło kierowców, którzy przez lata codziennie prowadzili te pojazdy na regularnych liniach komunikacyjnych Sochaczewa? To właśnie oni mają najwięcej do opowiedzenia o tych autobusach, ich eksploatacji, awariach, codziennej pracy i historii miejskiej komunikacji. Autobus sam z siebie historii nie tworzył - tworzyli ją również ludzie, którzy za jego kierownicą spędzali tysiące godzin. Niestety, w sochaczewskim ZKM można odnieść wrażenie, że łatwiej znaleźć miejsce dla przedstawicieli oficjalnej reprezentacji i odpowiednio przygotowanych wypowiedzi niż dla pracowników, którzy tę historię rzeczywiście współtworzyli. Pani dyrektor Furman chętnie wypowiada się o historii, zaangażowaniu i pasji. Szkoda tylko, że codzienna rzeczywistość zakładu nie zawsze przypomina tę przedstawioną w oficjalnych komunikatach. Kierowcy mają przecież również swoją pamięć i swoje doświadczenia. Wiedzą, jak wygląda troska o pracownika, zwłaszcza gdy w grę wchodzą premie, nagany czy pisma przygotowane na potrzeby decyzji przełożonych. Może warto pamiętać, że wizerunku zakładu nie buduje się wyłącznie na kościach i zabytkowym autobusem, fotografią i oficjalnym komentarzem. Buduje się go przede wszystkim szacunkiem do ludzi, którzy każdego dnia wykonują swoją pracę. a z tym, jak słychać wśród pracowników ZKM, nie zawsze jest najlepiej.